انسان ها مرتکب گناهان کریهی می شوند زین سبب از آنها می خواهیم که توبه کنند و بخشیده شوند اما آنها سخنان ما را نمی پذیرند چراکه دروغگوهای قهاریند و به صداقت ایمان ندارند. آنها بخشنده نیستند پس به بخشیده شدن نمی اندیشند. با اینحال از توبه ی اطرافیان در وحشتند، ترسشان از این است که در دنیایی که برای خود ساخته اند تنها بمانند. اگر گناهکاری تنها بماند احساس ناامنی می کند مانند کسی که از تنها مردن در وحشت است.