این درد، این درد به این می ماند که تن مرده ای را در آغوش بگیرم ؛ تکه گوشت بی جانی که گرم باشد، عزیز باشد.

این درد به عرق سرد ناشی از یک کابوس شبانه می ماند؛ آنگاه که کسی نباشد.

دیوانه ام می کند. مجنون نه، فقط دیوانه ام می کند.